Wasyl IV Szujski

Wasyl IV Szujski, urodzony w 1552 roku w Niżnym Nowogrodzie, pochodził z rodu Szujskich, wywodzącego się z dynastii Rurykowiczów. Był carem rosyjskim w latach 1606-1610 i ostatnim władcą moskiewskim z tej dynastii. Wcześniej uczestniczył w sporach politycznych na dworze, a po objęciu tronu mierzył się z powstaniami, rywalizacją pretendentów do władzy oraz wojną z Rzecząpospolitą.

Szujski został wybrany carem przez Dumę Bojarską po obaleniu Dymitra Samozwańca I. W lipcu 1610 roku, po klęsce wojsk carskich pod Kłuszynem, bojarzy zdetronizowali go i uwięzili. Po zajęciu Moskwy przez wojska polskie uznał prawa królewicza Władysława Wazy do tronu rosyjskiego. W 1611 roku wraz z braćmi został wywieziony do Rzeczypospolitej, a następnie złożył hołd Zygmuntowi III Wazie. Zmarł 12 września 1612 roku w Gostyninie, z którym jest związany.

Na podstawie artykułu „Wasyl IV Szujski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.