Sylweriusz Zagrajski

Sylweriusz Bohdan Zagrajski (1890-1945) był polskim geografem i żołnierzem Wojska Polskiego. Urodził się w Gostyninie, gdzie jego ojciec Erazm pełnił później funkcję prezesa zarządu miejscowej Ochotniczej Straży Pożarnej w latach 1899-1902. Służył jako porucznik w oddziałach Legionów Polskich, między innymi w 1 kompanii Oddziału Kamienieckiego oraz 6 kompanii 2 pułku Legionów.

W 1930 roku został mianowany majorem, ze starszeństwem od 1 stycznia 1931 roku, w korpusie oficerów geografów. W 1934 roku uczestniczył w Polskiej Ekspedycji na Spitsbergen, która prowadziła kartowanie tego rejonu. W marcu 1939 pracował w Wydziale Kartograficznym Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie jako kierownik grupy triangulacyjnej. We wrześniu 1939 brał udział w obronie Lwowa jako oficer Oddziału Służby Geograficznej. Po wejściu Armii Czerwonej do Lublina został aresztowany w 1944 roku i zaginął w marcu 1945. Otrzymał między innymi Krzyż Niepodległości, dwukrotnie Krzyż Walecznych oraz Złoty Krzyż Zasługi. W 1953 roku Norweski Instytut Polarny nazwał jego imieniem lodowiec na Spitsbergenie.

Na podstawie artykułu „Sylweriusz Zagrajski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.