Stefan Wiśniewski

Stefan Wiśniewski (1923-1993), polski energetyk i inżynier, urodził się w Gostyninie. W 1945 roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej, a w 1951 roku ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej, uzyskując tytuł magistra inżyniera. Od 1948 roku pracował w Zakładzie Techniki Cieplnej Politechniki Warszawskiej. W 1950 roku został powołany do służby wojskowej i skierowany do pracy przy organizacji Wojskowej Akademii Technicznej. W 1962 roku uzyskał tam stopień doktora, a w 1968 roku doktora habilitowanego. Tytuły profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego otrzymał odpowiednio w 1973 i 1983 roku.

W Wojskowej Akademii Technicznej kierował Zakładem Termodynamiki i Spalania. Następnie był profesorem w Instytucie Pojazdów Politechniki Warszawskiej, a od 1983 roku pracował w Instytucie Techniki Cieplnej i Chłodnictwa Politechniki Łódzkiej. Pełnił tam funkcje zastępcy dyrektora do spraw naukowych, a od 1991 roku dyrektora. Zajmował się między innymi termodynamiką, teorią silników oraz pomiarami właściwości termofizycznych substancji i temperatury w silnikach oraz urządzeniach cieplnych. Był autorem monografii, książek, skryptów i prac naukowych, wypromował 20 doktorów oraz przewodniczył Komitetowi Termodynamiki i Spalania PAN.

Na podstawie artykułu „Stefan Wiśniewski (energetyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.