Siemowit III

Siemowit III był księciem mazowieckim, synem Trojdena I i Marii. Po śmierci ojca w 1341 roku odziedziczył wraz z młodszym bratem Kazimierzem Księstwo czerskie. W kolejnych latach ich władztwo powiększyło się o Rawę Mazowiecką, a około 1349 roku bracia podzielili ojcowiznę. Siemowit objął Czersk, Liw i Rawę. W 1351 roku otrzymał Gostynin i złożył hołd lenny Kazimierzowi Wielkiemu. Po śmierci brata w 1355 roku przejął jego dzielnicę, obejmującą Warszawę i Sochaczew.

W 1370 roku, po śmierci Kazimierza Wielkiego, odzyskał samodzielność i przyłączył do Mazowsza między innymi Płock, Wyszogród, Zakroczym i Wiznę. W 1377 roku spisał mazowieckie prawo zwyczajowe oraz wprowadzał zmiany w sądownictwie, administracji i skarbie książęcym. Rozwijał lokacje miejscowości na prawie chełmińskim; przypisuje mu się też inicjatywę budowy zamków w Gostyninie i Rawie. W latach 1373-1374 wydzielił synom dzielnice warszawską i rawską. Był związany z Warszawą, Ciechanowem, Gostyninem i Rawą Mazowiecką. Zmarł 16 czerwca 1381 roku w Księstwie mazowieckim i został pochowany w katedrze płockiej.

Na podstawie artykułu „Siemowit III” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.