Dymitr Szujski

Dymitr Iwanowicz Szujski, urodzony około 1560 roku, był członkiem moskiewskiego personelu wojskowego i bratem cara Wasyla IV Szujskiego. W latach 1580-1586 pełnił funkcję krajczego na dworze Iwana IV Groźnego, a następnie został wojewodą kargopolskim i bojarzynem. W czasie prześladowania rodziny Szujskich przez Borysa Godunowa przebywał na zesłaniu. Od 1591 roku należał do Dumy bojarskiej. Uczestniczył w wojnie z chanatem krymskim, a podczas I Dymitriady walczył pod Briańskiem przeciwko oddziałom Dymitra Samozwańca I.

W latach 1606-1610 był naczelnym wojewodą u boku Wasyla IV. W 1608 roku wojska Dymitra Samozwańca II pokonały go w bitwie pod Bołochowem. Rok 1610 przyniósł klęskę wojsk rosyjsko-szwedzkich pod Kłuszynem, po której Szujski trafił do polskiej niewoli wraz z braćmi. W 1611 roku złożył z nimi hołd Zygmuntowi III Wazie i królewiczowi Władysławowi. Więziony z rodziną na zamku w Gostyninie, zmarł w tym mieście. W 1620 roku został pochowany w Kaplicy Moskiewskiej w Warszawie, a w 1635 roku jego szczątki przekazano do Moskwy.

Na podstawie artykułu „Dymitr Szujski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.